Türkiye’de Bibliyografya Türünde İlk Örnekler
Ülkemizde çağdaş anlamda bibliyografya çalışmaları, 1928 yılında yapılan Harf Devrimi’nden sonra başladı. Ancak, Türk kültürüyle ilgili ilk bibliyografya niteliğinde birçok çalışmalar vardır. Abdurrahman Bestami’nin “Mevzuatü’1-Ulûm” (Bilimlerin Konuları), Molla Lütfi’nin “El- Metâlib-i İlâhiye” (Tanrısal Dilekler), Abdülzâde Mehmet Ta-hir’le, Serkis Orpelyon’un birlikte düzenledikleri “Mahzenü’I-Ulûm” (Bilimlerin Mahzeni), Hüsamettin Ahmet’in “MiftahU’s-Süeada” (Mutluluğu Bulanların Anahtarı), Kâtip Çe-lebi’nin “Keşfü’z-Zünûn” (Şüpheli Şeylerin Keşfi) gibi eserleri, bibliyografik türde ilk kitaplar olarak sayılabilir.
İlk kez 1930 yılında yayınlanmaya başlanan ulusal nitelikteki genel bibliyografyanın adı, “Türkiye’de Çıkan Kitap, Gazete ve Mecmualardan Bahsetmek Üzere Maarif Vekâleti Talim ve Terbiye Heyeti Tarafından Çıkarılan Neşriyat Bülteni’dir