İlk Televizyon Alıcısı
Satılmak üzere üretilen ilk TV alıcılarına ilişkin ilan, New York’ta yayınlanan “Television” dergisinin Temmuz 1928 sayısında yer aldı. Bu ilana göre, New Jersey’de Daver Corp. tarafından üretken TV alıcıları, 75 dolardan satılıyordu. O günlerde, henüz New York kentinde, TV istasyonu yoktu ama, yakınlarındaki Schenectady kasabasında deneme yayınları başlamıştı. 1931′de “Observer” gazetesinin New York muhabiri.kent içinde 9 bin TV alıcısı bulunduğunu, bütün Birleşik Amerika’da ise alıcı sayısının 30 bine ulaştığını duyurdu. 6 değişik marka TV, 80 ile 160 dolar arasında değişen fiyatlarla satılıyordu. Ertesi yıl, Virgina eyaletinin Norfolk kentinden W.C. Nawls and Co. firması, süper lüks TV alıcısını yaptı. Cilalanmış meşe ağacından, gövdesi ve büyük ekranı ile görenleri büyüleyen bu TV alıcısı, tanesi 295 dolardan piyasaya sunuldu. Bu alıcının 68 cm2 yüzölçümündeki ekranı, zamanın teknolojisine göre çok büyük bir gelişmeydi. ;
İngiltere’de ilk satışa çıkarılan TV alıcıları da, Baird firması tarafından imal edildi. “Television” dergisinin Mayıs 1930 sayısında tam sayfa yayınlanan bir ilan, ülke çapında sekiz radyo ve TV bayiinin Baird Televisor jnarka alıcıları sattığını duyuruyordu.
Bu TV alıcılarından ilki, bizzat John Baird tarafından, 31 Mart 1930 günü, Başbakanlık Konutu’nun oturma odasındaki mobilyalar arasına yerleştirildi. Başbakan Ramsay MacDonald, Baird’e yazdığı teşekür mektubunda şöyle diyordu: “Yayınlar başladığında, gözlerimin önünde bir mucizenin gerçekleşmesine tanık oluyorum. Odama öyle bir şey yerleştirdiniz ki, ona baktığım sürece ne denli garip ve bilinmeyenlerle dolu bir dünyada yaşadığımızı unutmam olanaksız.”
1936 yılında, Ağustos ayında açılan “Ra-diolympia” adlı sergide, ses tekniği mükemmelleştirilmiş ilk TV alıcıları halka tanıtıldı. 10 ayrı yapımcı tarafından üretilen 17 ayrı model, 85 İngiliz altını ile 120 İngiliz altını arasında değişen fiyatlarla satışa çıkarıldı. Sydney Moseley’in “Television Today and Tomorrow” adlı kitabında belirttiğine göre, bu yeni TV alıcılarının ilki, Baird T5 modeliydi. Bu modelde ekran, üstteydi ve boyutları da 30×23 cm idi. 2 Kasım günü başlayan satışlar, imalatçı firmanın umduğu çapta gelişmedi ve yıl sonuna kadar yalnız 280 adet satılabildi. Çünkü, orta sınıf İngilizler, çok hoşlarına giden bu yeni aygıtı alabilmek için, fiyatların düşmesini bekliyorlardı. 1937′nin Şubat ayında firmalar, gerçekten önemli oranda indirim yaptılar. Ağustos’ta yapılan ikinci indirimden sonra, TV satışları alabildiğince hızlandı. O yıl, TV alanlar arasında, Sussex kentinden bir çiftçi de vardı. Hayatında hiç Londra’ya gitmemiş olan bu çiftçi, biriktirdiği bütün parasını bir TV alıcısına yatırmıştı. Bunun nedenlerini soranlara şu yanıtı veriyordu: “Bundan sonra da Londra’ya gitmeme gerek kalmayacak. , Ben, sıcacık şöminemin yanında otururken, televizyon sayesinde Londra, benim odama kadar gelecek!”
Almanya ve ABD’de kaliteli ses veren TV alıcılarının üretimi ancak 1939 yılında başladı. Gerçi 1935 yılında yapılan Berlin RadyoSergisi’ne, yedi Alman firması 20 değişik modelde kaliteli TV ile katılmıştı, ama Nazi yönetimi, bunların fiyatlarını yüksek buldu ve çok ucuz bir fiyatla üretim gerçekleştirilinceye kadar, satışını yasakladı. Çünkü, yönetim, TV alıcılarının zenginler için bir ayrıcalık olmasını istemiyordu. Ucuz fiyatla satılabilecek TV alıcıları, 28 Temmuz 1939 günü Berlin’de satışa çıkarıldı. Ne var ki, bir ay sonra patlayan savaş nedeniyle evdeki hesap çarşıya uymadı ve üretilen ilk 10 bin parti Tv alıcısından yalnızca 50 tanesi satıldı.