İlk İstatistik
1662 yılında, Londralı tuhafiyeci John Gra-unt, ölüm raporları üzerine bir araştırma yaptı ve kaç kişinin hangi nedenle öldüğünü sayılarla saptayarak yayınladı. Bu, nüfus verilerinin istatistiksel analizine ilk örnek oldu. Graunt, salgın hastalıkların görülmediği yıllarda bile, kalabalık kentlerde ölüm oranının doğum oranından çok yüksek olduğunu, kırsal yörelerde ise böyle bir durumun söz konusu olmadığını saptadı.
1693 yılında da ingiliz Edmund Halley, geçmiş yıllara ait verileri değerlendirerek, her bin kişiden kaçının kaç yaşına kadar yaşayabileceğini gösteren bir çizelge yaptı. Bu tabloya göre, 598 kişi, 20 yaşma, 445 kişi ise 40 yaşına kadar yaşayabilecekti. Halley’in tablosu, 18. yüzyılda faaliyete geçen ilk sigortaşirketleri tarafından yaşam sigortası isteyen müşterilerle ilgili rizikoların hesaplanması için kullanıldı.
Günümüzde de ticari ve siyasal alanda pek çok karar, istatistik bilgilerin ışığında alınmaktadır.