Disk Şeklinde Plak Çalabilen İlk Pikap
Washington’a yerleşen Alman göçmeni Emile Berliner tarafından yapıldı ve patenti 26 Eylül 1887′de alındı. Berliner, disk şeklinde plak çalabilen ilk gramofonun tanıtımım da 16 Mayıs 1888 günü Philadelphia’daki Franklin Ens-titüsü’nde yaptı.
Berliner’in Almanya’ya yaptığı bir gezinin ardından, Kammarerund Rheinhardt şirketi, 1889 yılında da Almanya’nın Waltershausen kentinde seri üretime başladı. El kurmalı bu gramofonlar, 5 inçlik vumkanize kauçuktan yapılmış plakları çalıyorlar ve dakikada 70 devir yapıyorlardı. Elektrikle çalışan ilk gramofonlar da, 1894 yılında Washington’da United States Gramophone Co. tarafından yapıldı. Bu pikaplar, 7 inçlik plakları, çalabiliyorlardı. 10 inçlik gramofonlar 1900, 12 inçlik gramofonlar da 1903 yılında yapıldı. İlk plak doldurma stüdyosu ile ilk plakçı dükkanı da, birbirine bitişik binalarda 1897 yılında Berliner Gramophone Co. şirketi tarafından Phi-ladelphia’da hizmete açıldı.
İngiltere’de disk şeklinde yuvarlak plaklar çalan gramofonlar, ilk olarak 1891 yılının Aralık ayında Londra’da satışa sunuldu. Per-kins and Gotto firması tarafından pazarlanan “Kammarer und Rheinhardt” marka bu gramofonlarla birlikte bir takım da plak veriliyordu. Bu plaklarda “Twinkle Twinkle Litt-le Star”, “Sing a Song of Sixpence”, “Who Killed Cock Robir?”, “The Lord’s Prayer” ve “Deutschland über AHes” adlı parçalar seslendirilmişti.
İngiltere’de ilk plak yapımı 1898 yılında Londra’da W.B. Owen tarafından başlatıldı. Şirket tarafından yapılan ilk plakta, Percy Honri’nin konçertino, Fred Gaisberg’in de piyano ile çaldığı “Happy Darkies” adlı parça vardı. Her iki sanatçıdan da stüdyoya girdiklerinde yaptıkları plakla ilgili olarak telif hakkı istemeyeceklerine dair söz alınmıştı.
Yalnızca plak üretmek üzere kurulan ilk tesis, 1898 yılında, İngiliz piyasasının gereksinimini karşılamak üzere, Almanya’nın Han-nover kentinde Gramophone Co. şirketi tarafından faaliyete geçirildi. Bu tesiste bulunan 14 plak presiyle ilk kez başlatılan yoğun üretim, bu endüstri dalında bir devrim oldu. Daha önceleri kayıt sırasında, sanatçının karşısına altı alıcı yerleştiriliyor, böylece her seferinde altı plak doldurulmuş oluyordu. Bu işlem müşterinin istediği sayı tamamlanıncaya kadar sürdürülüyor böylece de sanatçı şar
kısını defalarca icra etmek zorunda kalıyordu. Bir matrise yapılan kayıtla preste sınırsız sayıda plak basımı, hem sanatçılar ve teknisyenler için büyük kolaylık sağladı, hem de plak fiyatlarının çok ucuzlamasına neden oldu.